Dyskietka jest najstarszym używanym dzisiaj przenośnym urządzeniem do zapisywania danych. Może ona pomieścić tylko nieco ponad półtora megabajta danych. Nie nadaje się ona do przenoszenia między komputerami zdjęć, plików muzycznych ani filmów, jednak nadal z powodzeniem możemy nagrywać na dyskietki dokumenty tekstowe. A jeśli jakiś plik nie zmieści nam się na dyskietce, to za pomocą programu do archiwizacji danych możemy zmniejszyć rozmiar tego pliku. A co, jeśli archiwum dalej nie zmieści się na dyskietce? Wtedy możemy to archiwum podzielić na kilka plików, z których każdy będzie na tyle mały, aby zmieścić się na dyskietce. Wtedy będziemy musieli kilka razy nagrywać na tę samą dyskietkę albo, jeśli mamy kilka dyskietek, to możemy te wszystkie archiwa nagrać na wszystkie dyskietki, a potem je kopiować na docelowy komputer. Takie archiwa można łatwo wykonać za pomocą programu do archiwizacji - WinRar.

Płyty CD dzielimy na płyty CD-R i CD-RW. Płyty CD-R mają to do siebie, że nie można ich wyczyścić, a po zamknięciu sesji nie można na nie już nic dograć. Oznacza to, że możemy nagrać jakieś dane na płytę CD-R i nie zamknąć sesji, a za jakiś czas możemy coś jeszcze dograć. Natomiast jeśli zamkniemy sesję, to na płytę CD-R już nic więcej nie nagramy. Płyta CD-RW umożliwia nam kasowanie płyt oraz na całkowicie dowolne dogrywanie nowych plików. Możemy to robić tyle razy, ile chcemy. Jedynym minusem jest to, że nie możemy z płyty skasować pojedynczych plików ani pojedynczych folderów. Jeśli chcemy już coś skasować, to musimy wyczyścić od razu całą płytę. Jeśli chcemy skasować tylko jeden albo kilka plików, to powinniśmy skopiować wszystko na dysk twardy naszego komputera, a następnie skasować z dysku te pliki, których nie chcemy nagrać. Następnie trzeba wyczyścić płytę i nagrać tylko to, co chcemy mieć na płycie.

Po wynalezieniu płyty CD rozpoczęły się badania nad stworzeniem płyty, która pomieściłaby o wiele więcej danych niż zwykła płyta CD. No i udało się. Stworzono płytę DVD, która mieści kilkanaście razy więcej danych niż płyta CD. Udało się to zrobić, mimo że płyty CD i DVD wyglądają jednakowo - mają taki sam kształt, kolor i rozmiar. Gdyby nie było to napisane, to trudno byłoby w ogóle rozróżnić po wyglądzie płytę CD od płyty DVD. Płyty DVD dzielimy tak samo jak płyty CD, to znaczy są płyty pojedynczego zapisu DVD-R i płyty wielokrotnego zapisu DVD-RW. Oczywiście, ich ceny nie są takie same, ponieważ koszty wytworzenia są różne. Płytę DVD-R można kupić już za kilkadziesiąt groszy, natomiast płyta wielokrotnego zapisu to wydatek rzędu kilku polskich złotych. Pomimo swojej pojemności płyty DVD przestają nie wystarczać, a gry coraz częściej sprzedawane są na kilku płytach DVD. Obecnie trwają pracę nad kolejnymi płytami. Istnieją już płyty Blue-Ray, jednak są jeszcze drogie.

Pen Drive różni się od płyty głównie wyglądem. Pen Drive jest bardzo mały, ma wymiary około połowy centymetra grubości, nieco ponad jeden centymetr szerokości i kilka centymetrów długości. Jest to bardzo mało, Pen Drive może zostać schowany do kieszeni i jest bardzo małe prawdopodobieństwo, że ulegnie zniszczeniu. Dla przykładu, płyta CD albo DVD może się złamać jeżeli ją zbyt mocno zagniemy, natomiast w przypadku Pen Drive’a taka możliwość nie istnieje. Pen Drive jest podłączany do komputera za pomocą portu USB. Coraz więcej komputerów ma wejścia USB z przodu albo z boku obudowy, dlatego nie trzeba odsuwać komputera od ściany w celu podłączenia pamięci przonośnej. Pen Drive może mieć różne pojemności. Najtańsze mają jeden gigabajt, a najdroższe mają osiem gigabajtów, a Pec Drive wciąż tanieje i można dostać coraz to pojemniejsze pamięci przenośne w coraz to niższych cenach. Spytajmy o nie w sklepach komputerowych.

Trudno jest powiedzieć, jaka pamięć przenośna jest najlepsza. Wiadomo, że lepiej jest mieć najbardziej pojemną pamięć, jednak w starszych komputerach nie ma jeszcze napędów ani nagrywarek DVD, dlatego nie każdy ma możliwość zapisywania, a nawet odczytywania płyt DVD. Jakiś czas temu niektóre gazety komputerowe z płytami można było kupić w jednym z dwóch wydać - z trzema płytami CD albo z jedną płytą DVD. Mimo takiej różnicy ilościowej i tak wydania z płytami DVD były lepsze, ponieważ, jak już wcześniej wspomniałem, płyty DVD mają kilkanaście razy większą pojemność od płyt CD. Obecnie jednak prawie wszystkie gazety dołączają już tylko płyty DVD, ponieważ coraz więcej osób ma napędy DVD. Pen Drive jest dobry dla osób, które często przenoszą jakieś informacje. Płyty CD i DVD trzeba bowiem nagrywać za pomocą odpowiedniego programu,a to zajmuje trochę czasu. Natomiast z Pec Drive’a korzystamy tak samo jak z dysku twardego.